Kaap Verdië

Samen met Geraldine ben ik naar Kaap Verdië op vakantie geweest. Helaas is niet alles gelopen zoals we gedacht hadden.
De ellende begon al in Amsterdam waar we een half uur vertraging hadden, waardoor we de aansluitende vlucht in Lissabon gemist hebben. Hier kwam nog eens bij dat de mensen van TAP geen enkele biet kan schelen aangezien we verder vlogen met TACV, natuurlijk wel de hele vlucht bij TAP geboekt, maar dat maakt niets uit. Voor mij gewoon nooit meer TAP, geef het door zal ik zeggen. In plaats van direct naar Santiago te vliegen, vlogen we nu eerst naar Sal waar we midden in de nacht aangekomen zijn. Begint de vakantie meteen gebroken. Echt veel tijd hadden we op Sal ook weer niet want s'middags ging de vlucht verder naar Santiago, Praia. De bedoeling was dat we daar een dag rust zouden nemen, maar door onze laten aankomst hadden we geen rust en de volgende dag ging de vlucht in alle vroegte al naar Fogo. Op Fogo aangekomen kon de vakantie eindelijk beginnen. Na een ontbijt zijn we naar het midden van het eiland gereden. Fogo is niet echt groot, en we waren dan ook binnen twee uur op de plaats van bestemming, maar wel 1 600m hoger. We zaten nu midden in de kraterrand. We hebben hier drie dagen overnacht bij caso Fernando waar we geen stromend water en geen elektriciteit hadden. Diner bij kaarslicht krijgt opeens een andere betekenis.
Bij aankomst in de krater hebben we meteen een mooie wandeling gemaakt, om de vulkaan heen. In de kraterrand ligt nog een vulkaan van 2 829 meter . Deze hebben we de tweede dag met gids beklommen. De weg omhoog wat zwaar en zeer stijl. 12 00m hoogte verschil valt nog best tegen. De terugweg was in het begin moeilijk en best gevaarlijk, maar daarna kon je door het mulle zand naar beneden rennen. Binnen no-time stonden we dan ook beneden.
Na wat gerust te hebben, hebben we nog een kleine vulkaan beklommen. Dit stelde na de grote vulkaan niet meer zoveel voor maar hakte er toch wel in.
De volgende dag zijn we naar Monte Velha gelopen. Je loopt vanuit een vulkaanlandschap in een bos. Opeens is alles groen en laat je het sombere maanlandschap achter je.
Binnen de krater wordt en wijn verbouwen. Een prijs zullen ze er zeker niet mee winnen, maar het was binnen te houden. Helaas moest ik de twee flesjes wijn bij de Portugese douane inleveren.

De volgende dag ging het weer naar de hoofdstad van Fogo Sao Filipe. Het avond eten was niet z'n goed idee aangezien eerst Geraldine ziek werd en vervolgens ik. Gelukkig hadden we na drie dagen zonder stroom en stromend water behoefte aan luxe en zaten we in een goed hotel.
De volgende dag ging het terug naar Santiago waar we een auto wilden huren om het eiland rond te rijden. Geen auto gehuurd, maar een chauffeur, die ons voor minder geld, het hele eiland heeft laten zien, veel tekst en uitleg gegeven heeft en ons naar bijzondere plekjes gebracht heeft. Dag een zijn we via de oostkust naar Tarrafal gereden waar we anderhalve dag gebleven zijn. We hebben er nog een wandeling gemaakt en Geraldine had eindelijk haar strand gevonden.
Dag twee was dus strand en de wandeling en dag drie zijn we via de westkust terug gereden naar de hoofstad van Santiago, Praia.
Op Fogo was het onmogelijk om contact te krijgen met de toeristen. Ze zeiden werkelijk geen woord maar in Tarrafal zijn we enkele leuke Duitsers tegengekomen waar we s'avond mee zijn gaan eten.
En natuurlijk komen we in Praia weer een van de Duisters tegengekomen.
Kaap Verdië is een heel veilige bestemmening, de mensen zijn vriendelijk en proberen echt niet aan je spullen te zitten. Helaas is er niet al te veel te doen als je niet van strand en zee houdt. Misschien dat het anders is op de andere eilanden.

Donderdag gingen we terug. Enkele uren van te voren op het vliegveld aangezien we de vlucht niet konden herbevestigen. De lui van TAP namen gewoon niet de telefoon op. Gelukkig was er genoeg plaats in het vliegveld maar je wilt toch niet graag ergens stranden.
De vlucht naar Lissabon ging goed en we konden zelfs makkelijk de aansluitende vlucht halen. Alleen jammer dat we voor 20 meter lopen de bus moesten nemen. Wat een derde rangs vliegveld is dat in Lissabon.
En natuurlijk maakte TAP hun naam weer waar. Op schiphol was onze bagage niet aanwezig. Dus zonder vuile was zijn we naar Den Bosch gereden.

Nigeria

Voor mijn werk heb ik een rondreis over de wereld gemaakt. Van Singapore ging het richting Angola met een tussenstop in Zuid Afrika, om vervolgens naar Dubai te vliegen. Vanuit Dubai ging het richting de hel op aarde, Nigeria, Port Harcourt.

Nigeria het meest corrupte land van Afrika een hotspot in de olie industrie wordt ook wel de hel op aarde genoemd. Van Dubai ben ik naar Lagos gevlogen, het economisch centrum van Nigeria. Met een binnenlandse vlucht is het richting Port Harcourt gegaan. Port Harcourt is het hart van de olie industrie, maar helaas merkt de locale bevolking hier financieel helemaal niks van. Behalve natuurlijk dat ze mogen leven tussen de milieuvervuiling. In Port Harcourt is de vrijheid beperkt. Je leeft tussen vier muren met prikkeldraad, tralies voor de ramen en kogelvrije deuren. Reizen gebeurt altijd onder begeleiding van bewapende politie, die geen probleem hebben om hun AK47 te gebruiken.

In Port Harcourt werkt bijna niks, stroom is er soms, maar meestal niet, de telefoon werkt af en toe voortreffelijk, maar vaak ook niet, internet gaat via een 28kb lijntje en de wegen zijn meer gat dan weg.

Vanuit Port Harcourt heb ik een dagtocht gemaakt naar het magezijn wat in Onne gelegen is, hier natuurlijk ook zware bewaking. De weg van Onne naar Port Harcourt wordt ook wel het autokerkhof genoemd. De naam heeft deze weg gekregen door het grote aantal autowrakken wat aan de kant van de weg ligt.

In Abuja, de hoofdstad van Nigeria, werkt wel alles en wordt er wel in het land geïnvesteerd, hebben we een management meeting gehad en hebben we een partijtje golf gespeeld.

Port Harcourt
Lagos
Onne
Golf in Abudja

Angola

Foto's maken is niet al te makkelijk in Angola. Als blanke heb je maar beperkte vrijheid om in Luanda, de hoofdstad van Agnola, vrij rond te lopen. De meeste foto's zijn dan ook vanuit de auto genomen.

Luanda

Zuid-Afrika

Op mijn doorreis van Angola naar Dubai heb ik een tussenlanding gemaakt in Johannesburg waar ik een blik heb kunnen werpen op Johannesburg stad, het huis van Nelson Mandela en de Township Alexandria

Johannesburg