Oostenrijk - 2009

Vrijdag 29 mei vertrokken Roger en ik vanuit Brunssum. In Heerlen hebben we René opgehaald. Op naar Oostenrijk. Gelukkig viel de drukte erg mee op de weg (Pinksteren), hier en daar wat wegwerkzaamheden, maar na 7 uur hadden we Tschagguns bereikt. We verblijven wederom bij Gästhause Stüttler ( pension.stuettler ) . Nadat we ons hebben geïnstalleerd, gaan we op zoek naar een restaurant. We komen uit bij Hotel Berger Hof ( hotel-bergerhof.at ) in Bartolomäberg, hier genieten we van asperges.

Zaterdag 30 mei 2009
Vandaag is de eerste dag van de Hypomeeting Götzis, een internationaal atletiek evenement voor de meerkamp. We genieten van de eerste vijf onderdelen op de tienkamp en de eerste vier onderdelen op de zevenkamp. Gelukkig doen er vier Nederlanders mee, Yvonne Wisse, Eugène Martineau, Eelco Sintnicolaas en Ingmar Vos. Na afloop eten we een hapje in de biergarten in Dornbirn.

Zondag 31 mei 2009
Vandaag is de tweede en laatste dag van de Hypomeeting, we zijn al vroeg op het terrein (08.45 uur) om zo een goede plek te bemachtigen voor het polsstokhoogspringen. De Nederlanders doen het goed, alle vier plaatsen ze zich voor het WK in Berlijn deze zomer. Na afloop hebben we de kans om even met ze te praten. Moe en voldaan komen we terug in Tschagguns, we eten in het Cresta Hotel in het dorp.

Hypomeeting Götzis

Maandag 1 juni 2009
Vandaag gaan we wandelen. We parkeren de auto in Latschau ( 1000 meter ). Vanaf hier lopen we gedeeltelijk over de skipiste naar Haus Matschwitz ( 1515 meter ). We besluiten om hier door te lopen naar Berghof Golm ( 1890 meter ). Het pad wordt drukker, we kunnen merken dat er veel mensen vrij zijn vanwege Pinksteren en genieten van het mooie weer. We lopen nu naar de Lindauer Hütte ( 1744 meter ). De hut is open en we drinken warme chocolademelk. Het weer is wat verslechterd en we doen lange broeken aan. Vanuit de Lindauer Hütte lopen we terug naar Latschau (totaal 6 uur). 's Avonds genieten we van een heerlijke Oostenrijkse maaltijd in een restaurant in Latschau.

Dinsdag 2 juni 2009
We brengen vandaag René naar het station in Bregenz. Hij neemt de trein terug naar huis. Roger heeft een wandeling uitgekozen net buiten Dornbirn. We starten in het plaatsje, nou ja gehucht Bödele ( 1140 meter ) en wandelen naar Hochälpe ( 1464 meter ), de route gaat over weides en skipistes. Vervolgens gaan we naar Gschwendtsattel ( 1285 meter ), de route gaat nu via bos. Helaas verslechtert het weer wat, we moeten de regenjassen aan. Gelukkig maar voor korte duur. Tegen de tijd dat we de Lustenauer Hütte ( 1250 meter ) bereiken is het droog en komt de zon weer tevoorschijn, we pakken een lekkere pannenkoeken soep en vervolgen onze weg naar Bödele. Toch genoten van een heerlijke en afwisselende wandeling van 3 uur. Op de weg terug doen we boodschappen en we maken een heerlijke maaltijd (spaghetti) klaar in ons appartement.

Woensdag 3 juni 2009
Voor vandaag staat een lange wandeltocht op het programma naar de Tilisunahütte ( 2208 meter ). We rijden met de auto naar Latschau ( 1000 meter ) en trekken daar onze wandelschoenen aan. We lopen het eerste stuk over de Aqauweg (een wandeling die we vorig jaar hebben gelopen) en gaan dan Golmerbach ( 1033 meter ) en Gampadelsalpe ( 1363 meter ). De route loopt over een bergweg. Als we hoger komen ligt er hier en daar nog sneeuw, soms is het moeilijk om het pad te vinden, gelukkig is de route goed gemarkeerd. Na zo'n vier uur lopen bereiken we het hoogste punt van de route, de Tilisunahütte. De hut zelf is nog niet open, maar we eten hier wel ons brood op. De terugweg gaat via de Tilisunasee en over een bergpad. Onderweg zien we een aantal reeën, marmotten en een salamander. Jammer genoeg was het ons niet gelukt om de route via Alpilaalpe te vinden. Om half vijf, na 7 ½ uur lopen waren we weer terug bij de auto. We hebben onszelf getrakteerd om apfelstrudel met vanillesaus. Het weer was redelijk vandaag, we hebben heel even onze regenkleding aan moeten doen. De temperatuur varieerde van 17 tot 10 graden. We maken weer een heerlijke maaltijd klaar in ons appartement (vlees, pasta en worteltjes en erwten).

Donderdag 4 juni 2009
Roger ging vanochtend naar de bakker en helaas regende het, geen goed wandelweer. We besloten om vandaag naar Innsbruck te gaan. De heenreis zijn we via de Albergpas gereden, helaas was het weer nog te slecht en reden we in de wolken. De temperatuur was gedaald tot zo'n 5 graden. Gelukkig verbeterde het weer en tegen de tijd dat we in Innsbruck waren scheen de zon. Innsbruck is een 800 jaar oude stad in het zuidwesten van Oostenrijk en is de hoofdstad van de deelstaat Tirol. Het ligt aan de rivier de Inn. stad in het zuidwesten van Oostenrijk , en is de hoofdstad van de deelstaat Tirol . Het ligt aan de rivier de Inn , Hoogtepunt in Innsbruck is het gouden dak. Het gebouw is een kasteel uit de 15 e eeuw, de Fürstenburg, met het beroemde balkon met het gouden dak. Verder hebben we wat door de stad gestruind en naar de souvenirswinkeltjes gekeken. De terugweg verliep langs de Silvretta Hochalpe Straße, een prachtige bergweg met heel veel haarspeldbochten. Onderweg hadden we prachtig uitzicht. Weer terug in Tschaguns besloten we om nog langs een outletcentrum te gaan net buiten Vadans, hier zijn Roger en ik goed geslaagd voor outdoorkleding. We besloten om deze avond weer eens uit eten te gaan. We zijn bij het Montafoner Hotel een lekker schnitzel gaan eten, het weer was goed genoeg om buiten op het terras te kunnen eten.

Vrijdag 5 juni 2009
Vandaag de laatste wandeldag. Het weer liet zien dat het een mooie dag zou worden. Onze eerste stop was het VVV-kantoor in Schrunns, we mochten nl. vandaag een GPS lenen. We besloten om naar Bartolomäberg ( 1087 meter ) te rijden. De wandeling begon bij de kerk en ging via Linde naar Gasthof Rellseck, vorig jaar hebben we hier al eens voor dichte deuren gestaan, nu was het gasthof open. Voor mij reden om van de toilet gebruik te maken! Rellseck ligt op 1487 meter . De route liep nu richting Monteneu ( 1883 meter ) en door naar de eerste top, Wannaköpfle ( 2032 meter ). Vanaf hier een prachtig uitzicht en zicht op het hoogtepunt van vandaag, de Itonskopf ( 2089 meter ). Nog een half uurtje wandelen en we stonden 20 meter onder de Itonskopf, dit laatste gedeelte was een redelijk steil stuk over rotsen. Voor mij reden om te kijken hoe Roger naar de top is geklauterd! Op deze route was het een stuk drukker dan op de andere routes, we kwamen veel wandelaars tegen. De terugweg verliep via Wieskopf ( 1850 meter ), naar de Fritzensee ( 1440 meter ) naar het eindpunt Bartolomäberg ( 1087 meter ). Een mooie wandeling van 5 ½ uur. De GPS was niet echt een toegevoegde waarde, de routes in Oostenrijk staan uitstekend uitgezet, echt verdwalen gaat bijna niet. Dus wij zijn nog niet overtuigd van een GPS-apparaat. In de middag hebben we het dorpje Schrunns nog wat verder bekeken, 's avonds gegeten en de lokale markt (6 kraampjes) overgelopen. De vakantie bijna ten einde dus tassen inpakken.

Zaterdag 6 juni 2009
De terugreis. Als Roger naar huis wil, dan wil hij ook echt naar huis. Dus die was vroeg wakker en is verse broodjes gaan halen. Auto ingeladen en om 07.50 uur zaten we al in de auto. Het weer was verschrikkelijk slecht, alleen maar regen. De ruitenwissers zijn niet uitgeweest tot aan de Nederlandse grens. Al met al toch een goede terugreis in 8 uur en drie kwartier. We kijken terug op een prachtig atletiek-weekend en heerlijke wandeldagen in de frisse berglucht. Volgend jaar weer?

Montafon - 2008

Zondag 25 mei 2008 zijn wij om 8 uur vertrokken. In Nederland regende het nog onderweg. Bij Duitsland werd het al een stuk droger. We hadden er goede hoop op dat het redelijk rustig zou zijn op de weg omdat het zondag was, maar dat viel tegen. In Duitsland werd er veel aan de weg gewerkt en waren er veel files. Hierdoor hebben we dik 2 uur vertraging opgelopen. Na een dikke tien uur gereden te hebben kwamen we aan in Tschagunns, een klein plaatsje in het westen van Oostenrijk (Vorarlberg) gelegen op 700 meter hoogte. Deze week verblijven we in Pension Stüttler. Hier hebben we een zeer ruime slaapkamer en nog een aparte woonkamer met keukentje, van alle gemakken voorzien. En het uitzicht is voortreffelijk.

Na het inchecken zijn we naar het dorpje gelopen en hebben we een aardig restaurant gevonden. Het weer was nog lekker dus we besloten om buiten te eten. Asperges stonden op de kaart, lekker.
Vroeg ons bed in na een vermoeiende reis.

Maandag 26 mei, goed geslapen en weer fris opgestaan. Na het ontbijt zijn we met de auto naar Sibertal (889m) gereden en daar hebben we de Kristbergbahn naar 1 430 m hoogte genomen. Vandaag uit zijn we naar Innerberg gewandeld (1 151m). Vervolgens weer naar boven gewandeld via een afwisselend wandelpad, door het bos, de weilanden en de sneeuw. We bereikten na 3 uur te hebben gewandeld weer de top van het kabelbaanstation. We besloten om naar Silbertal terug te lopen. Na een uur bereikten we de parkeerplaats weer. Het was goed wandelweer, niet te warm, korte broek aan en bewolkt. Gelukkig geen regen.

Na heerlijk gedoucht te hebben en lekker gelezen in ons pension, waren we weer wat opgeknapt. We wilden deze avond in Schrunns eten. Dit dorpje ligt tegen Tschagunns aan. Maar helaas wat een tegenvaller, geen restaurant te vinden in het hele dorp of het was dicht. Toch maar weer terug gelopen naar Tschagunns, op de weg terug toch nog een restaurantje gevonden dat open was. Daar hebben we genoten van een heerlijke Oostenrijkse maaltijd!

Na een goede nachtrust begon voor ons de tweede wandeldag (dinsdag 27 mei). Helaas hebben we te horen gekregen dat tante Lies ons niet komt vergezellen, ze is door haar rug gegaan, jammer!

Met de auto zijn we naar Bartholomäberg (1 087m). Vanaf hier begon onze wandeldag richting Lutt (957m), Forgla, Graves, Valleu (1 236m) naar Spitsguaf (1 840m). Dit laatste gedeelte was een stevige wandeling naar boven via een smal bergpad. Onderweg kwamen we een Oostenrijker tegen en die waarschuwden ons al dat we waarschijnlijk de geplande route niet konden lopen vanwege de sneeuw. En inderdaad bij de top aangekomen liepen we in de sneeuw. Ons volgende punt van de route was via die kant niet te bereiken. Er zat niets anders op dan dezelfde weg weer terug te nemen. Bergafwaarts gaat toch sneller dan steigen!

Via een andere route zijn we naar Rellseck (1 483m) gelopen. Vanaf daar was het nog 45 minuten terug naar Bartholomäberg. Na zes uur wandelen bereikten we de auto weer. Het was een prachtige dag, warm, tussen de 25 en 30 graden, maar we hebben genoten!

Deze avond besloten we om voor een echte schnitzel te gaan. Onze bestemming was het Montafoner Hof Hotel, daar hebben we heerlijk buiten op het terras gezeten. De schnitzel smaakte goed en de apfelstrüdel met vanillesaus maakte het eten helemaal af.

De nacht verliep wat onrustig, er raasde een storm over het pension heen. Vanochtend was er weinig te merken van de storm. Het was heiig en broeierig warm.

Vandaag, woensdag, stond een wat kortere wandeling op het programma. Deze keer direct vanuit het pension (700m) begonnen naar Latschau (1 000m). De route liep langs een bergbeekje met verschillende watervallen. De smeltende sneeuw moet toch ergens naartoe! Vanaf hier begon de zgn. Aquaweg. Een leuke, afwisselende en makkelijke route. We kwamen uit bij de Bitschweilsee (1 115m). De ‘ see' viel ons wat tegen, maar goed, bestemming bereikt. Bij het Jausenstation Bitschweil hebben we genoten van een Spezi en kersentaart. Vanaf hier begon de weg terug naar Tschagguns, jammer genoeg alleen maar dalen op het asfalt. Lekker op tijd terug in het pension!

We hebben een heerlijk pension. Onze kamer is een vakantiewoning in het pension. We hebben een woonkamer met balkon en een klein keukenblok. Aan de achterkant hebben we een ruime slaapkamer met toilet en douche. Ook daar hebben we nog een balkon. Ruime genoeg om heerlijk te relaxen. Het weer is uitstekend, dus lekker op het balkon kunnen zitten.

Vandaag, donderdag 29 mei, stond de wandeltocht naar Lindauer Hütte op het programma. Na het ontbijt op tijd vertrokken. De auto hebben we geparkeerd in Latschau (1 000m) en om kwart over negen zijn we vertrokken naar Matschwitz. In een dik uur bereikten we het middenstation van de Golmerbahn. Hoe de skipiste in de winter loopt was duidelijk zichtbaar. Vanaf het middenstation (1 515m) zijn we naar Plazadels (1 480m) gewandeld. Het was een uitdagend pad, smal en langs een steile helling. De temperatuur vandaag was goed, zo rond de 25 graden, zonnetje en een lekker windje. Vanaf Plazadels naar Latschätzalpe. Het pad ging door een steile weide. Het hoger gelegen pad werd door lokale klimmers schoongemaakt, de rotsen die op het pad lagen werden naar beneden gegooid. Op sommige stukken lag nog behoorlijk wat sneeuw. Vandaag was de dag van de beekjes oversteken. Door de hogere temperaturen smelt de sneeuw goed en dat smeltwater moet toch naar beneden. Vanaf Latschätzalpe was het niet ver meer naar Lindauer Hütte (1 744m). De hut was nog niet open, komende zaterdag pas. We kunnen merken dat we nog buiten het seizoen zijn, we komen zelden iemand tegen op onze wandelroutes en veel hutten en gasthuizen zijn nog gesloten. Ook zijn nog maar weinig kabelbanen in bedrijf.

Vanaf Lindauer Hütte was het nog zo'n twee uur naar Latschau. Het wandelpad was prachtig door de sneeuw, bos, over weiland en natuurlijk weer menig beekje overgestoken. De waterdichtheid van de Meindl's is vandaag goed getest! Het was een fantastische wandeling, we hebben genoten! Na een kleine zes uur waren we weer terug bij de auto.

's Avonds zijn we in Latschau gaan eten bij een typisch Oostenrijks tentje. Het eten was goed en veel! We zaten heerlijk in het zonnetje. Bij thuiskomst werden we hartelijk verwelkomd door Frau Stüttler en ze bood ons een glaasje wijn aan. Gezellig gekletst, later ook nog met Herr Stüttler en de zoon.

Vrijdag was onze wisseldag. We vertrokken uit Tschagunns en zijn naar het Fürstentum Liechtenstein gereden. Een klein belastingvrij staatje tussen Oostenrijk en Zwitserland. Ik verwachtte een hoog Gucci en Louis Vuiton gehalte, maar niets van dat alles. De ene toeristenwinkel na de ander en dan weet je dat de Japanners niet ver te zoeken zijn! We hebben ons toch wel vermaakt. Mijn collectie vlaggen is weer uitgebreid! Na de lunch naar Dornbirn gereden. We verbleven weer in Gasthof Andreas Hofer. Ed en René waren al gearriveerd. We besloten om naar Lindau in Duitsland te gaan. Lindau is een stad in de Duitse deelstaat Beieren en ligt aan de Bodensee. De autovrije Hauptstrasse was zeker de moeite waard om door heen te wandelen. 's Avonds hebben we gegeten in de tuin van het bierlokaal, de schnitzel was heerlijk. Op tijd naar bed, want zaterdag en zondag stond in het teken van de meerkamp atletiek. Zie hier voor foto's.

Götzis -2007

Op donderdagochtend 24 mei 2007 zijn Roger en Geraldine samen met 2 vrienden, Joël en René uit Brunssum vertrokken. Deze keer was de bestemming Dornbirn, Oostenrijk. Na een voorspoedige reis van 7 uur kwamen we 's middags aan in Dornbirn. Dornbirn ligt in het westen van Oostenrijk (Vorarlberg) en heeft ongeveer 43.600 inwoners. We verbleven in het sfeervolle Hotel Andreas Hofer ( www.andreashofer.cc ), een familiepension met zwembad.
Donderdagmiddag zijn we de stad Bregenz gaan verkennen. Bregenz ligt op 10 minuten rijden van Dornbirn. Bregenz is de hoofdstad van de deelstaat Vorarlberg en heeft ongeveer 27.500 inwoners. Bregenz is gelegen aan het Bodenmeer. In het hooggelegen stadsdeel hebben we de Sint Martinstoren bezocht en de Herz-Jesu-kerk bezocht, onderweg genoeg plaatsen om wat te drinken!

Vrijdag gingen we al vroeg op pad. 's Ochtends hebben we een stevige wandeling gemaakt. Allereerst naar het Karren Bergstation, vandaar heb je een prachtig uitzicht over het stadje Dornbirn en het Bodenmeer. Vervolgens via het bos terug, de zogenaamde Staufenseeweg. Je loopt tussen de grote rotsblokken, terwijl je onder je het water hoort kolken
Ed en Ingrid waren inmiddels ook gearriveerd, met z'n zessen hebben we heerlijk geluncht in Dornbirn om vervolgens te relaxen bij het zwembad. Het weer was deze dagen werkelijk fantastisch, 30 graden en heel veel zon.

Zaterdag was de eerste dag van de Hypo meeting in Goetzis Oostenrijk . Dit is een tweedaags atletiek evenement voor de meerkamp, 10-kamp voor de heren en 7-kamp voor de dames. Bij de dames deden dit jaar 3 Nederlandse deelneemsters mee, Karin Ruckstuhl, Laurien Hoos en Yvonne Wisse. De eerste dag begon met 100 meter horden voor de dames, gevolgd door 100 meter sprint voor de heren. Daarna hoogspringen voor de dames en verspringen voor de heren. De hele dag is er iets te doen en zie je actie op de atletiekbaan. In de middag was het kogelstoten voor de heren en hoogspringen. De dames hadden nog het kogelstoten en 200 meter op het programma staan. De dag werd afgesloten met een 400 meter door de heren. We hebben met z'n zessen heerlijk gegeten bij Steak & Fish in Dornbirn.

De tweede dag van de meerkamp, zondag 27 mei, zijn we vroeg vertrokken om een goede plaats te bemachtigen voor de 110 meter horden voor de heren, gevolgd door het discuswerpen. De dames hadden wat tijd om uit te slapen deze ochtend en kon m 12 uur beginnen met verspringen. Daarna was het verplaatsen om een goed uitzicht te hebben bij het poolstok hoogspringen voor de heren, ongelofelijk om te zien hoe de heren 5 meter en meer springen! In de middag stond voor zowel de dames als de heren het speerwerpen op het programma en de meerkamp werd afgesloten met een 800 meter voor de dames en een 1500 meter voor de heren. Wat een geweldig evenement om van zo dichtbij mee te maken.

Maandagochtend vroeg vertrokken, de hele terugreis in de regen gereden. Gelukkig was het de dagen daarvoor stralend.

Wenen -2005

Voor mijn werk, ben ik enkele weken in Wenen geweest. Een uitgelezen kans om de hoofdstad van Wenen eens goed te bezichtigen en oude bekenden weer eens op te zoeken. Voor meer informatie over Wenen kan je terecht op de website van Wenen, welke in 13 talen te bezichtigen is, maar helaas Nederlands is er niet op terug te vinden.

Schönbrunn

In 1696 begon Johann Bernhard Fischer van Erlach met de bouw van het paleis. De Voltooiing (inclusief zijvleugels) liet echter tot 1713 op zich wachten. Later realiseerde Nikolaus Pacassi nog een uitbreiding (bordestrap, Kleine en Grote Galerie). Daarna volgden nog het slottheater (1747) en het prieeltje (1775). Maria Theresia (1740 – 1780) was de eerste die Schönbrunn boven de andere keizerlijke residenties verkoos, een voorkeur die al haar opvolgers deelden.
Op zijn veldtochten tegen Oostenrijk nam Napoleon in 1805 en 1809 in Schönbrunn zijn intrek, een feit waaraan de twee Franse adelaars op de obelisken naast de toegangspoort herinneren.
Sinds 1918 beheert de republiek het gehele complex.
Van de 1441 vertrekken van het slot kunnen er 45 bezichtigd worden. Daaronder zijn de werkelijk Spartaans ingerichte vertrekken van keizer Franz Joseph, maar ook de rijkversierde ontvangstruimten en gastenverblijven, waaronder het met rozenhout gelambriseerde en met kostbare Indiase miniaturen versierde ‘Millionenzimmer'. Helaas mogen er in het slot geen foto's worden gemaakt.

Der Hofburg

De Hofburg, tot 1918 residentie van de keizer, heef een Oostenrijks lot ondergaan: zeven eeuwen lang werd er aan de 18 vleugels met in totaal 2.600 vertrekken en 19 binnenplaatsen gebouwd, maar het complex zoals bedoeld was, is nooit voltooid. Bouwkundig gezien zijn op een oppervlakte van 240.000m2 zo goed als alle stijlen vertegenwoordigd, van gotiek tot Jugendstil.
Het oudste gedeelte van de Hofburg werd al in 1279 in een oorkonde genoemd. Rond de binnenplaats stond een vierhoekig gebouw met hoektorens en een slotgracht, die bij het Schwiezer Tor (1552 – 1553in renaissancestijl gebouwd) nog gedeeltelijk te zien is. In het Schweizer Hof, genoemd naar de nationaliteit van de mannen die hier de wacht hielden, liggen de ingangen naar de schatkamers en de slotkapel. Van de middeleeuwse burcht, met de bouw waarvan onder de Boheemse koning Ottokar II begonnen werd, is nu alleen nog de gotische apsis van de kapel over. Met de groeiende macht van de Habsburgers werd ook de Hofburg steeds verder uitgebreid: in de 16 e eeuw ontstond de Stallburg en de Amalievleugel; in de 17 e eeuw de Leopoldvleugel; in de 18 e eeuw de Rijkskanselarijvleugel en de Winterreitschule. In de 19 e eeuw volgenden de Michaëlvleugel.

Prater

Sinds 18971 zijn er meer dan 100 miljoen mensen in de 15 rood gelakte cabines de lucht in gegaan om Wenen van bovenaf te bekijken. De 65m hoge, 430 ton zware ijzeren constructie met een doorsnee van 61m is een van de herkenningstekens van de stad. Hij werd ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de troonbestijging van keizer Franz Joseph door de Engelse ingenieur Walter Basset gebouwd, naar voorbeeld van de inmiddels afgebroken ‘zusters'in Londen, Parijs en Chicago. Na de vernietiging in 1945 van het hele operationeel systeem en de cabines door bommen en vuur, is het reuzenrad, weer opgestaan uit zijn eigen as.

Demel

Banketbakkerij Demel was in de tijd van de dubbelmonarchie hofleverancier. Tegenwoordig waant men zich er in het Weense banketbakkersmuseum. Er hoeft dan wel een entree betaald te worden, maar dat wordt wel verrekend in de prijzen van de chocolade. Afrekenen met credit card zal zeker mogelijk zijn.

Tiergarten Schönbrunn

Op een oppervlakte van 17 hectaren leven dieren afkomstig van alle continenten. In een gedeeltelijk barokachtige omgeving treft men zelfs twee panda´s aan. In totaal zijn er meer dan vierhonderd diersoorten te vinden in de dierentuin

Schönbrunn

Götzis - 2005

Eens per jaar komen de wereldatleten op de meerkamp bijeen in Götzis. Götzis wordt wel als de beste meerkampwedstrijd van de wereld. Götzis zelf is dorpje met iets meer dan 10 000 inwoners gelegen in de buurt van Bregenz. Voor meer informatie over Götzis kan je terecht op de website van de gemeente Götzis.

Nadat we twee dagen hebben kunnen genieten van topsport zijn we op zondag nog even door de omgeving van Götzis gaan touren met een New Beetle cabrio.