Vogezen / Elzas - 2008Op 30 april 2008 vertrokken wij, Roger & Geraldine, voor een trip naar de Vogezen / Elzas in Frankrijk. Niet iedereen bleek Koninginnedag te vieren, want net over de grens bij Breda kwamen we al in de file terecht. Gelukkig is de reis verder voorspoedig verlopen. We zijn eerst naar Munster gereden. Munster ligt op de grens van de Vogezen en de Elzas en dit plaatsje staat bekend om de ooievaars en de Munster kaas met honing en kummel (karwijzaad). Vervolgens door de Vogezen gereden, over de Col dula Schlucht om aan de westkant van de Vogezen aan te komen in Plombières les Bains. Wij verbleven deze dagen in Herberg La Balance ( http://www.herberg-la-balance.com/ ). Eigenaresse Margaret heeft ons gastvrij ontvangen en heerlijk voor ons gekookt. Wij waren niet de enigen in de herberg, er waren ook vijf motorrijdende Belgen. Donderdag 1 mei was voor ons de eerste wandeldag. Na een heerlijk ontbijt vertrokken we met de auto naar Col d'Oderen gelegen op 884 meter . Het begin van de wandeling was redelijk steil, ook nog even wennen om met stokken te lopen, maar dat ging al snel steeds beter en konden we van het mooie uitzicht genieten. Eerst bereikten we de Petit Ventron op 1 155 meter om vervolgens de Grand Ventron te bereiken op 1 204 meter . Vanaf hier heb je prachtig uitzicht en met helder weer kun je zelfs de Zwitserse Alpen zien. Jammer genoeg was het niet zo helder, maar we hadden niets te klagen over het weer. Droog en een aangename temperatuur van ongeveer 15 graden. Met het zonnetje erbij werd het meteen lekker. Nog een klein stukje gewandeld en we bereikten de auberge Chaume du Grand Ventron ( http://www.aubergeetfermeauberge.com/ficheaub.php?idadh=58&idreg=11 ). Hier hebben we genoten van een heerlijke omelet, ik denk dat er wel tien eieren in zaten! Genoeg energie om de terugweg te beginnen. Het laatste gedeelte van de wandeling liepen we langs een vervallen grensmuur tussen Elzas en Lotharingen, vroeger de grens tussen Frankrijk en Duitsland. Na 5 uur bereikten we de parkeerplaats op Col d'Oderen. 's Avonds hebben we gegeten in het stadje Plombières les Bains. Dit is een oud thermen stadje. De thermen stammen uit de Romeinse tijd. Jammer genoeg is het vergane glorie en staan veel gebouwen er verloren bij. Met wat moeite is het ons gelukt om een aardig restaurant te vinden waar we heerlijk hebben gegeten (forel en zalm). En zeg nou zelf, met de vogeltjesdans als achtergrondmuziek heb je toch niet meer nodig! Vrijdag stond er een zware wandeling ( 15 km, 6,5 uur) op het programma met 2 beklimmingen. De startplaats was het dorpje Saint Maurice sur Moselle. Het was even moeilijk om het beginpunt te vinden, maar toen we dat eenmaal gevonden hadden konden we op weg. De eerste beklimming ging naar de Sommet Belvedère du Ballon de Servance. Een klim door bebost gebied, daardoor had je geen idee hoe hoog je zat en of de top al binnen bereik was. We vervolgden onze weg naar de Col du Stalon, hier hadden we problemen met de bewegwijzering, daardoor hebben we een half uurtje extra mogen lopen. Toch weer snel op de juiste weg richting Ballon d'Alsace ( 1 247 meter ). Na een korte lunch zijn we de afdaling ingezet richting Saint Maurice. Voor de derde wandeldag zijn we richting de Elzas gereden aan de oostkant van de Vogezen. Ons startpunt was op een parkeerplaats net buiten het plaatsje Kintzheim. Via de bossen bereikten we het kasteel Haut – Koenigsbourg. Het kasteel ligt op 757 meter hoogte en biedt een prachtig uitzicht over de wijnvelden in de Elzas. Het was een prachtige dag met veel zon en korte broeken temperatuur. We hadden voor een korte wandeling gekozen (3 uur), zodat we op de terugweg nog tijd over hadden om een aantal wijnhuizen te bezoeken. Onze eerste stop was in het plaatsje Kintzheim zelf. Hier hebben we wat witte wijn ingeslagen. Bij een ander wijnhuis verder op de route hebben we ook nog Elzas rosé ingeslagen. Laat de zomer maar komen! Het was nog een stuk rijden terug naar Plombières les Bains dwars door de Vogezen, maar Margeret had weer heerlijk voor ons en de andere gasten gekookt. Zondag 4 mei stond in het teken van de terugreis en als we naar huis willen, dan willen we ook naar huis! Gelukkig is het maar 5 uur rijden. Jammer genoeg raakten we bij Hazeldonk wederom in de file…. Ons tweede bezoek aan de Elzas / Vogezen is uitstekend bevallen. Volgend jaar fietsen in plaats van wandelen?????? |
Geraldine en Roger aan de wandel
Geraldine in de klim
De wijnvelden van de Elzas |
Parijs - 2007Op vrijdag 6 juli zijn Roger en Geraldine richting Parijs vertrokken. Aan het einde van de middag kwamen we aan in Saint Dénis, een voorstad van Parijs waar het Stade de France ligt. Hier vond 's avonds de Golden League plaats. De 2e westrijd in een serie van zes. Het stadion zat absoluut niet vol, maar ja, zie het maar eens te vullen met 50.000 man! Het was een leuke wedstrijd, maar de spanning zat er niet echt in. Tijdens het laatste onderdeel, 3km steeple mannen, werd het nog even spannend toen voortijdig één van de steeple balken werd weg gehaald. We hadden een kamer geboekt in het Formule 1 hotel naast het stadion, eenvoudig, maar niets mis mee. Zaterdagochtend weer vroeg op pad. We hebben de metro naar de stad genomen. We werden om 10 uur verwacht bij de Notre Dame voor de fietstocht georganiseerd door I Bike Paris.com . We waren met 8 personen, 3 Amerikaanse meisjes, 3 Aussies en wij. Op de fiets door Parijs. Het was erg leuk om op deze manier door Parijs te rijden. Onderweg hebben we heerlijk gelunched in een park. 's Middags zijn Roger en ik naar La Défense gegaan, hier vandaan heb je zicht op de Arc de Triomphe. Vandaar zijn we terug naar de stad gelopen, een aardige wandeling, maar zo zie je ook wat. Aan het einde van de middag nog een must-see bezoek aan de Eiffeltoren, daar waren we zeker niet alleen! In de buurt een gezellig restaurantje gezocht voor het avondeten. Tegen 10en waren we weer terug in de Formule 1. Zondag na het ontbijt nog een bezoek gebracht aan Decathlon, een grote sportwinkel, daarna weer met de auto naar huis. |
Geraldine op de fiets door Parijs |
Vogezen - 2007Medio april heeft Roger Geraldine verrast met een weekendje weg. Deze keer was de bestemming de Elzas in Frankrijk. Op vrijdagochtend zijn wij vanuit Brunssum vertrokken. Aan het begin van de middag kwamen wij aan in het plaatsje Hunawihr. Roger had een leuke gastenkamer geregeld bij Le Clos Seiler ( http://www.le-clos-seiler.com/ ). 's Middags zijn we naar Münster gegaan. Deze plaats staat bekend om de kaas en de ooievaars. De kaas hebben we gegeten en de ooievaars hebben we gezien. 's Avonds hebben we in Hunawihr gegeten in één van de drie restaurants die het dorpje telt. Op zaterdag zijn we vroeg uit de veren gegaan, dat was niet moeilijk want de kerkklok luidde nl ieder kwartier! Het weer zat erg mee, het was een stralende dag. In de ochtend zijn we naar Col du Schlucht gereden en hebben we de auto geparkeerd bij een beginpunt van een wandeltocht. De route was goed aangegeven en al snel hadden we het eerste meer bereikt, Lac de Vert. Vervolgens doorgelopen naar Lac des Truites. Na een korte pitstop besloten we om door te lopen naar de top, wat een prachtig uitzicht hadden we daar. Na ongeveer drie uur hadden we ons beginpunt weer bereikt. 's Middags stond een bezoek aan Colmar op het programma. Colmar ligt ten zuiden van Straatsburg. Voor Geraldine was het erg leuk om na 30 jaar langs Colmar te rijden op weg naar de skivakantie in Zwitserland, nu eens een bezoek te brengen aan dit stadje. In Colmar wordt het de toerist gemakkelijk gemaakt met een uitgestippelde route langs de bezienswaardigheden. 's Avonds hebben we in Colmar gegeten, de specialiteiten van de Elzas, Choucroute en Flammenküch. Zondagochtend werden we weer door de kerkklokken het smalle franse bed uit geluid. Na onze tassen te hebben gepakt, zijn we vertrokken. Onze eerste stop was bij een wijnhuis, om 10 uur 's ochtends al aan de wijn, dat is toch een beetje raar. Roger heeft zijn wijnvoorraad weer aangevuld. Vervolgens zijn we naar Le Grand Ballon gereden. De Grand Ballon (1424 meter) is de hoogste berg van de Vogezen. De eigenlijke top van de Grand Ballon kan alleen te voet beklommen worden. Iets onder die 1424 meter hoge top herinnert een monument aan de "Blauwe Duivels", het bataljon Vogezenjagers dat de Grand Ballon de hele Eerste Wereldoorlog in Franse handen wist te houden. Onderweg hebben wij de auto bij Auberge Du Haag geparkeerd om vervolgens naar de top te wandelen, we hebben genoten van het uitzicht. Bovenop de top lag op sommige plaatsen nog sneeuw. Vervolgens zijn we weer terug gewandeld, na een heerlijke lunch in Auberge zijn we rond een uur of 3 op huis aan gegaan. Het was een fantastisch weekend |
Münster kaas met honing en kummel
Col de La Schlucht
Colmar |